فناوریهای پس از برداشت
نادره تبریزی؛ شهین زمردی
چکیده
میوههای هستهدار نظیر هلو، شلیل، زردآلو، آلو و گیلاس بهدلیل ارزش غذایی بالا، بازارپسندی گسترده و نقش مهم در امنیت غذایی، جایگاه ویژهای در اقتصاد کشاورزی دارند؛ با این حال، ماندگاری کوتاه و حساسیت به عوامل زیستی و غیرزیستی از چالشهای اصلی در زنجیره پس از برداشت آنهاست. در سالهای اخیر، پلاسمای سرد اتمسفری بهعنوان یک فناوری ...
بیشتر
میوههای هستهدار نظیر هلو، شلیل، زردآلو، آلو و گیلاس بهدلیل ارزش غذایی بالا، بازارپسندی گسترده و نقش مهم در امنیت غذایی، جایگاه ویژهای در اقتصاد کشاورزی دارند؛ با این حال، ماندگاری کوتاه و حساسیت به عوامل زیستی و غیرزیستی از چالشهای اصلی در زنجیره پس از برداشت آنهاست. در سالهای اخیر، پلاسمای سرد اتمسفری بهعنوان یک فناوری نوین غیرحرارتی توجه فزایندهای را به خود جلب کرده است، چرا که علاوه بر توانایی شناختهشده در استریلیزاسیون سطحی و مهار پاتوژنها در دمای پایین، میتواند بهعنوان یک استرسزای غیرزیستی با مسیرهای فیزیولوژیک و متابولیک میوهها برهمکنش داشته باشد. شواهد نشان میدهد که پلاسما قادر است فعالیت آنزیمهایی مانند PPO و POD را تعدیل کند، متابولیسم ترکیبات فنولی را تحت تأثیر قرار دهد و تنظیم هورمونهای رسیدگی، نظیر اتیلن و ABA را تغییر دهد. اثراتی که میتواند به تأخیر در رسیدن، تقویت سیستم دفاعی و بهبود کیفیت تغذیهای منجر شود. این مقاله مروری با تمرکز بر مکانیسمهای مولکولی و بیوشیمیایی، چالشهای کلیدی شامل ناهمگنی پاسخ گونهها، وابستگی دوز، محدودیتهای مقیاسپذیری، ابهامات مقرراتی و شکافهای دانشی در حوزه ویژگیهای حسی و پذیرش مصرفکننده را بررسی میکند. همچنین، ظرفیت همافزایی CAP با فناوریهای ترکیبی مانند پوششهای خوراکی زیستفعال، بستهبندی فعال و اتمسفر اصلاحشده مورد بحث قرار گرفته و چشمانداز آیندهای ترسیم میشود که در آن پلاسمای سرد نه صرفاً بهعنوان یک ابزار ضد میکروبی، بلکه بهعنوان ابزاری هوشمند برای مهندسی پسبرداشت و بهبود پایدار ماندگاری و کیفیت میوههای هستهدار به کار گرفته خواهد شد.
بسته بندی
بهار راد؛ مسعود لطیفیان؛ احمد مستعان؛ سارا احمدی زاده
چکیده
میوه خرما با گاز متیل بروماید ضدعفونی میشود که این کار از نظر قوانین بینالمللی محدودیت دارد. در این پژوهش اثرهای تلفیقی اتمسفر تغییر یافته، حرارت و بستهبندی برای جایگزینی متیل بروماید با عاملی دیگر بررسی شد. تیمارهای اتمسفری با ترکیب 70، 80 و 90 درصد دی اکسید کربن و 90 درصد نیتروژن اجرا شد. بستههای تیمار دی اکسیدکربن در دمای 35، 40 ...
بیشتر
میوه خرما با گاز متیل بروماید ضدعفونی میشود که این کار از نظر قوانین بینالمللی محدودیت دارد. در این پژوهش اثرهای تلفیقی اتمسفر تغییر یافته، حرارت و بستهبندی برای جایگزینی متیل بروماید با عاملی دیگر بررسی شد. تیمارهای اتمسفری با ترکیب 70، 80 و 90 درصد دی اکسید کربن و 90 درصد نیتروژن اجرا شد. بستههای تیمار دی اکسیدکربن در دمای 35، 40 و 45 درجه سلسیوس و تیمار نیتروژن در دمای 40 و 45 درجه سلسیوس به مدت 24 و 48 ساعت قرار داده شدند. صفات شامل pH، قند کل، رطوبت نسبی، درصد مواد جامد انحلالپذیر و آلودگی میوه اندازهگیری شد. نتایج بررسیها نشان داد که بین تیمارها از نظر میانگین آلودگی در سطح احتمال (1 درصد) و قند کل، pH و درصد کل مواد جامد انحلالپذیر در سطح (5 درصد) تفاوت معنیدار وجود دارد. بیشترین مقدار قند کل در شرایط حداقل اکسیژن یعنی غلظت 90 درصد نیتروژن و دی اکسید کربن بود. بیشترین مقدار pH در بالاترین غلظت دی اکسید کربن و دما ثبت شد. در تیمارهای دی اکسید کربن با غلظت 90 درصد و دماهای 40 و 45 درجه سلسیوس، دی اکسید کربن با غلظت 80 درصد و دمای 45 درجه سلسیوس و نیتروژن با غلظت 90 درصد و دمای 45 درجه سلسیوس کنترل آفت 100 درصد بود. این پژوهش نشان داد که بستهبندی میوههای خرما با پلیاتیلن و تیمارهای با (CO290 درصد O2+ 5 درصد) و (N290 درصد O2+ 5 درصد) در دمای 45 درجه سلسیوس به مدت 24 ساعت برای ضدعفونی کردن خرما مناسب است.
